ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Το βοηθητικό blog της Πρότασης Δημοτών Ξυλοκάστρου "Αρμονική Ανάπτυξη"

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ – ΔΙΚΤΥΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Posted by armoniki στο 12 Ιουλίου, 2009

Α) – ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Β) – ΔΙΚΤΥΑ ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ.
Γ) – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ.

Α) Αν αποσυνθέσουμε τη Πελοπόννησο θα διακρίνουμε:
α) Τον αρχαίο και νεώτερο ιστορικό και πολιτισμικό της πλούτο: Μυκήνες, Ολυμπία, Επίδαυρος, Δημητσάνα, Μιστράς, Μονεμβασιά.
β) Τον πλούτο του αγροτικού της χώρου, του αγροτικού της τοπίου: Αρκαδικό τοπίο, Αχαϊκό τοπίο, τοπίο της Μάνης.
γ) Τον παραγωγικό και διατροφικό της πλούτο: (Ελιές, λάδι, οινάμπελα, σταφύλια, βούτυρο, γάλα, πατάτες, μήλα).
Αν ξανασυνθέσουμε τα παραπάνω θα έχουμε στα χέρια μας το Μοριά, την Περιφέρεια με τη μεγαλύτερη πυκνότητα μνημείων και ιστορίας στον τόπο και στο χρόνο. Προσθέτουμε και την παραγωγή, τον αγροδιατροφικό της πλούτο δηλαδή και τότε μιλάμε για τεράστια αποθέματα ιστορίας, πολιτισμού, προϊόντων. Η σύνδεση όλων, επιβεβαιώνει την προστιθέμενη αξία. Τα ιστορικά-συγκριτικά-πλεονεκτήματα των προϊόντων που τους προσδίδουν κύρος, «ετικέτα», επιτρέπουν να μιλάμε ακόμα και για «Πελοποννησιακό μοντέλο διατροφής»!
Θεωρούμε κρίσιμο στοίχημα τη σχέση του τοπικού με το παγκόσμιο. Όταν πλέον μιλάμε για ανάπτυξη με όρους γεωπολιτικής και γεωοικονομίας είναι ορατή η αναγκαιότητα εισαγωγής του όρου της «Γεωδιατροφικής» σύνδεσης της Πελοποννήσου με το παγκόσμιο! (π.χ.): Ο παγκόσμιος καταναλωτής όταν αγοράζει ένα μπουκάλι κρασί Νεμέας έχει την αίσθηση, την ικανοποίηση, ότι αγοράζει κομμάτι της ιστορίας και της δύναμης του Ηρακλή. Αντίστοιχα ένα μπουκάλι λάδι Λακωνίας-Μυστρά, του δίνει την αίσθηση της δύναμης των Παλαιολόγων, των αυτοκρατόρων…
Ο αγροτικός χώρος της Πελοποννήσου πρέπει να βρει τη δημιουργική και απελευθερωτική προέκταση της μνήμης του. Να λύσει το ζήτημα της ιστορικής και αγροτικής συνείδησης. Οι νόμοι της μνήμης, της συνείδησης και της πολιτικής δεν παραβιάζονται. Όταν τα πολιτικά κόμματα της τελευταίας 20ετίας συνεργαζόμενα με τη λήθη των πολυεθνικών, αντιμετωπίζουν την Πελοποννησιακή αγροδιατροφή ως «ΚΑΠΗ» και υποδεικνύουν απολιτίκ μοντέλα («τοποφαγίας» και συρρίκνωσης της παραγωγής), εμείς προσδοκούμε την αγροτική αναγέννηση του Μοριά, την ελεύθερη αγροτική μας συνείδηση, με φαντασία, με αγάπη για τα προϊόντα μας, με όραμα την καθιέρωση του αγροδιατροφικού μοντέλου της Πελοποννήσου.

Β) Το μεγάλο ζητούμενο είναι να περάσουμε από την προβληματική γεωργία στη μοντέρνα αγροτικότητα, στην ποιότητα. Ένα από τα εργαλεία που πρέπει να χρησιμοποιηθούν είναι οι ομάδες παραγωγών, κυρίως σαν συνειδησιακές αγροτικές οντότητες αλλά και σαν ευκαιρία εκμετάλλευσης προγραμμάτων. Ο νέος συνεργατισμός είναι όχι απλά αναγκαίος, μα και προϋπόθεση. Δεν θα αναφερθούμε στο αποτυχημένο και καπελωμένο δήθεν αγροτικό κίνημα της μεταπολίτευσης, δεν μας ενδιαφέρουν οι αρπαχτές. Εδώ μιλάμε για σχέδιο. Για μορφές συνεργατικής δράσης! Στόχος είναι η τυποποίηση και μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων να περάσει επιτέλους, στα χέρια των αγροτών. Το όπλο της μεταποίησης χρησιμεύει ώστε το «ίδιο» το προϊόν να είναι ικανό να προσφερθεί στην αγορά με πολλές και διάφορες μορφές (π.χ. ελιά βρώσιμη, ελαιόλαδο, πατέ ελιάς κλπ). Επίσης έχει σαν αποτέλεσμα την περίφημη πολυχρηστικότητα των προϊόντων. Αν μάλιστα επιδιώξουμε την συνεργασία των ομάδων, τις συνδεδεμένες ομάδες τότε θα είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε π.χ. κοκτέιλ αποξηραμένων φρούτων, θα παράγουμε δηλαδή προϊόντα υψηλού ειδικού τύπου, που σημαίνει ειδική ποιότητα, που συνεπάγεται ειδική τιμή.
Όταν μάλιστα επιλέξουμε πιστοποιημένη καλλιέργεια τοπικών-τυπικών προϊόντων (γηγενείς ποικιλίες), τότε θα έχουμε το πλεονέκτημα επωνύμων ποιοτικών προϊόντων εξαιρετικής διατροφικής αξίας!
Όλες αυτές οι παραγωγικές δραστηριότητες είναι απαραίτητο να συνδυάζονται και με κοινωνικές, πολιτιστικές, περιβαλλοντικές και άλλες δραστηριότητες οι οποίες λειτουργούν ως μέσο προβολής των παραγόμενων προϊόντων. Ο συνδυασμός των παραπάνω δραστηριοτήτων έχει ιδιαίτερη σημασία, μιας και στον ανταγωνισμό ομοειδών προϊόντων, αποτελεί λύση, αποκτά αξία έστω κι η διαφοροποίηση του τρόπου προβολής!
Σε καιρούς οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης ή κατά άλλους σε καιρούς κυρίως παγκόσμιας διατροφικής κρίσης, αλλά σίγουρα σε καιρούς κινημάτων καταναλωτών, είναι αναγκαία η συνάντηση παραγωγών-καταναλωτών. Δεν αποτελεί πολυτέλεια μια νέα σχέση αλληλεγγύης καταναλωτών-παραγωγών! Αναγκαιότητα κι αυτοσκοπός είναι το κλείσιμο της περίφημης τεχνητής «ψαλίδας» στη διαφορά τιμής. Όταν ο παραπολιτικός «μαυραγοριτισμός» επιβάλλει σχέσεις σύγκρουσης, τότε το ευγενές εμπόριο γεννά μια νέα σχέση κοινοτισμού και αλληλεγγύης. Δίκτυα επικοινωνίας και διακίνησης προϊόντων, στην απ’ευθείας σχέση παραγωγών καταναλωτών, προς όφελος και των δυο πλευρών! Ως μέσο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εμπορικά καταστήματα, είτε των ίδιων των ομάδων παραγωγών, είτε συνεργαζόμενων εμπόρων καταναλωτών, είτε ακόμα και αγροτικών αγορών! Βασισμένοι πάντα, πάνω σε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης παραγωγού και καταναλωτή που χαρακτηριστικό γνώρισμα θα είναι η αμφίδρομη σχέση «από το χωράφι στο ράφι κι από τη πόλη στο χωράφι». Μιλάμε για σχέσεις ποιότητας και αμεσότητας, για σχέσεις «ανθρωπιάς και νοστιμιάς». Μελλοντικά, εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα μπορούσαν να κάνουν οι αλληλένδετες ομάδες παραγωγών και τα συνεργαζόμενα δίκτυα διακίνησης…
Γίνεται αντιληπτό τι ακριβώς «καλλιεργούμε»: προτείνουμε μοντέλο αγροτικής πολιτικής απόλυτα συνδεδεμένο με το μοντέλο της αγροδιατροφής, της αγροτικής ανάπτυξης, της αγροφιλίας…

Γ) Πριν από τον οποιοδήποτε εθνικό αγροτικό διάλογο-συμβούλιο που προτείνει ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προηγείται ο τοπικός και περιφερειακός διάλογος. Μέσα από διάλογο ουσίας από τη βάση, από τα κάτω κι όχι με επιβολή εξαγγελιών από τα πάνω, που θυμίζουν πυροτεχνήματα αποφυγής κρίσεων.
Μέσα από ένα ανοιχτό, διαρκές αγροτικό συμπόσιο, πρωταγωνιστικό ρόλο θα έχουν τα μεγάλα αδικημένα υποκείμενα: οι αγρότες της βάσης, της παραγωγής. Ποτέ δεν ήταν λύση ο διαχειριστικός παραλογισμός του υδροκέφαλου υπουργοκεντρικού κράτους. Ούτε γνωρίζει, ούτε προτείνει. Η φαντασία, η τόλμη, η σύνθεση, είναι καθαρά θέμα προτάσεων αγροτικής πολιτικής από αγρότες για αγρότες! Από την περιφέρεια για την περιφέρεια.
Τα επιμέρους κριτήρια μπορούν να είναι είτε γεωγραφικά (Αργολιδοκορινθία) είτε θεματικά (κτηνοτροφικά-εσπεριδοειδή), ενώ τα γεωγραφικά μπορούν ταυτόχρονα να είναι και τοπικά και περιφερειακά.
Οι παραγωγοί… γνωρίζουν και μπορούν να συστήσουν ένα περιφερειακό συμβούλιο αγροτικής πολιτικής.

Προβληματισμοί και θέματα που ζητούν απαντήσεις, πολλά και πολύμορφα:
α) Ξεχασμένες τοπικές επώνυμες ποικιλίες(τη Μαλβάσια επιχειρούν να την κλέψουν οι Ιταλοί).
β) Σύνδεση της παραγωγής με την ιστορία (αγροτική Ολυμπία-αγροτική Επίδαυρος).
γ) Σύνδεση ιστορικών μνημείων προς όφελος της παραγωγής και της περιφέρειας (δρόμος: Επίδαυρος-Δημητσάνα-Ολυμπία).
δ) Έρευνα: Πελοποννησιακό αγροτικό ινστιτούτο (μοχλός ανάπτυξης).
ε) Αυτοδιοίκηση-μηχανισμοί προβολής-φεστιβάλ-αγροδιατροφικά πρότυπα.
στ) Προστασία αγροτικού τοπίου (η βόρεια Πελοπόννησος τσιμεντοποιήθηκε).
ζ) Υποδομές-μικροφράγματα-άρδευση-αναδασώσεις(η βορειοανατολική Πελοπόννησος πλησιάζει την ερημοποίηση).
η) Δίκτυα διακίνησης προϊόντων.
θ) Περιφέρεια Πελοποννήσου (αιρετός περιφερειάρχης), πολιτικές από την περιφέρεια για την περιφέρεια.
ι) Διαπεριφερειακές συνεργασίες (Ελληνικές-Μεσογειακές-Ευρωπαικές).

ΚΩΣΤΑΣ .Π. ΧΑΤΟΥΠΗΣ
ΜΕΛΟΣ «ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΓΡΟΤΩΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ»
ΜΕΛΟΣ «ΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ
* Αφιερωμένο στον «Αγροτο-Μάστορα» και συγγραφέα του βιβλίου «ΑΓΡΟΦΙΛΙΑ», ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: