ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Το βοηθητικό blog της Πρότασης Δημοτών Ξυλοκάστρου "Αρμονική Ανάπτυξη"

Archive for Οκτώβριος 2009

Μια μικρή πόλη στο κέντρο του κόσμου της…

Posted by armoniki στο 25 Οκτωβρίου, 2009

Ένα κείμενο του Ανδρέα Απ. Ζάρρου σε τρεις συνέχειες, που δημοσιεύτηκε το 2003, κατά τα 2/3, σε μια τοπική εφημερίδα, που έκλεισε γρήγορα.

Μια μικρή πόλη, στο κέντρο του κόσμου της. (μέρος α’)

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια  μικρή πόλη στο κέντρο του κόσμου της, ζούσαν κάποιοι απόγονοι των Ελλήνων, οι Νεοέλληνες. Θάλασσα, βουνό και κάμπος περιτριγύριζε τα σπίτια τους. Γύρω απ’ αυτή τη θάλασσα υπήρχαν κι άλλες πόλεις στο κέντρο του κόσμου τους, μα λίγες σχέσεις είχαν αναμεταξύ τους. Από τους κάτοικους της πόλης άλλοι ήσαν αγρότες, άλλοι ψαράδες, άλλοι νταραβεριτζήδες, άλλοι έμποροι. Κάποιοι από αυτούς, πέρα από τις δουλειές τους, είχαν αναλάβει και ασχολιόντουσαν με τα κοινά μετέχοντας σε συλλόγους, πνευματικά κέντρα και άλλα τέτοια που μια νύχτα με πανσέληνο, το φεγγάρι τους είχε υποδείξει να δημιουργήσουν.

«Δουλέψτε οι ψαράδες μαζί, οι αγρότες μαζί, οι ποιητές μαζί και κάθε πανσέληνο θα τα λέμε».

Βαρύς προβληματισμός έπεσε στη μικρή πόλη. Αφού ερμήνευσαν τα λόγια του, έφτιαξαν επαγγελματικούς συλλόγους κατά κλάδο και σε μερικά  τέρμινα, με τη συμβουλή του φεγγαριού,   έφτιαξαν και φιλανθρωπικούς συλλόγους. Μετά από πολλά τέρμινα έφτιαξαν και πνευματικά κέντρα, για να βοηθήσουν τους συμπολίτες να προβληματιστούν, να μάθουν και να διασκεδάσουν. Το σοφό φεγγάρι δεν τους τα έλεγε όλα. Τους άφηνε να δημιουργούν και μόνοι τους. Στο τέλος του χρόνου θα τους έλεγε τη γνώμη του. Οι σύλλογοι και τα πνευματικά κέντρα προσπαθούσαν να κάνουν πράγματα. Άλλοι πολλά, άλλοι λίγα. Προσπαθούσαν.

Και έφτασε το τέλος του χρόνου. Όλοι περίμεναν την πανσέληνο για να ακούσουν τι θα τους πει το σοφό φεγγάρι. Στήθηκαν λοιπόν στην άκρη του δάσους και άκουσαν εκείνο το βράδυ:

«Νεοέλληνες γεια σας. Οι σύλλογοι και τα πνευματικά κέντρα που φτιάξατε είναι χρήσιμοι σαν τα εργαλεία της δουλειάς σας. Αν τα χρησιμοποιείς σωστά, έχουν αποτέλεσμα. Μερικοί τα πάτε πολύ καλά, όμως δεν τα καταφέρνετε όλοι. Δεν καταλάβατε όλοι, ποιος είναι ο βασικός σκοπός σας. Και αυτός δεν είναι άλλος από την ευαισθητοποίηση και τη συμμετοχή του κόσμου. Δεν είναι οι σύλλογοι και τα πνευματικά κέντρα πετυχημένα, αν δε δρουν μαζί τους και οι πολίτες. Αν δεν πείσετε τον κόσμο να συμμετέχει μαζί σας και απλά κάποιοι δουλεύουν μόνοι τους, δεν καταλάβατε το νόημα της συλλογικότητας. Δεν εννοούσα συλλογικότητα να δουλεύουν μόνο όσοι είναι στο σύλλογο και κάποιοι κολλητοί τους. Εννοούσα να πείσετε τους υπόλοιπους να δουλεύουν για το σύλλογο και το πνευματικό κέντρο. Λίγοι να σχεδιάζουν, μετά να ανοίγεστε και στο τέλος αυτό που σχεδιάσατε να υλοποιείται απ’ όσο περισσότερους γίνεται. Ο έγκαιρος και σωστός σχεδιασμός μπορεί να γίνει από πολύ λίγους. Η υλοποίηση αν γίνεται από λίγους… ε, τότε αποτύχατε. Να σας δώσω για παράδειγμα, το Σύλλογο Βιβλίου. Μάζεψε βιβλία για τα παιδιά και μπράβο του, αλλά δεν έβαλε στο κόλπο όλους τους πολίτες. Ούτε καν τους βιβλιοπώλες της πόλης σας. Είναι νωρίς ακόμα, αλλά πρέπει να βάλετε σωστά τα θεμέλια. Ανοιχτείτε, μη φοβάστε. Για να είστε πετυχημένοι πρέπει τη δράση να την υλοποιούν όσο περισσότεροι γίνεται. Αυτός είναι ο σκοπός των συλλόγων και των πνευματικών κέντρων. Να πείσουν. Μερικοί από εσάς είναι ευχαριστημένοι μόνο και μόνο από τους τίτλους στα προεδρεία και τα ΔΣ. Κάνετε λάθος και η ιστορία της πόλης θα το δείξει. Αλλάξτε τακτική και βάλτε τους άλλους στο κόλπο. Χαρείτε με το αποτέλεσμα και μη κρατάτε τις δράσεις για λίγους δικούς σας. Μπορεί τώρα να φαίνεστε εσείς περισσότερο, αλλά αυτό θα κρατήσει λίγο. Αφήστε τα προσωρινά μεγαλεία. Ανοίξτε τα μυαλά σας κι ανοίξτε μετά και τα μυαλά των άλλων. Ανοίξτε ορίζοντες. Αυτά για φέτος. Θα σας ξαναμιλήσω σε 12 τέρμινα. Συνεχίστε».

Οι Νεοέλληνες ταράχτηκαν. Διαλύθηκαν μουδιασμένοι και γύρισαν σπίτια τους. Τις επόμενες μέρες φαγωμάρα έπεσε σε μερικούς συλλόγους. Αλληλοκατηγορίες, παραιτήσεις και τσακωμοί. Γρήγορα όμως συνήλθαν. Ο Σύλλογος Βιβλίου την επόμενη χρονιά μάζεψε δεκαπλάσια βιβλία γιατί έβαλε όλους τους πολίτες να φέρουν. Οι  βιβλιοπώλες άνοιξαν κι αυτοί τις αποθήκες τους. Πολλά άλλαξαν. Και όλοι περίμεναν ξανά το φεγγάρι…

συνεχίζεται μετά από μισό τέρμινο…

Μια μικρή πόλη, στο κέντρο του κόσμου της. (μέρος β’)

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια  μικρή πόλη στο κέντρο του κόσμου της, ζούσαν κάποιοι απόγονοι των Ελλήνων, οι Νεοέλληνες. Περίμεναν με αγωνία να έρθει η πανσέληνος, για να ακούσουν τι θα τους πει το σοφό φεγγάρι. Όλο αυτό το διάστημα δούλευαν στους συλλόγους και τα πνευματικά κέντρα, σύμφωνα με αυτά που τους είχε παρατηρήσει 12 τέρμινα πριν. Ετοίμασαν μια μεγάλη γιορτή δίπλα στη θάλασσα και περίμεναν κοιτώντας την ανατολή. Το φεγγάρι ξεπρόβαλλε στην ώρα του και τους είπε:

«Νεοέλληνες, γεια σας. Τα πηγαίνετε πολύ καλύτερα σε όλα. Και περισσότερο κόσμο ενεργοποιήσατε και καλύτερα αποτελέσματα έχετε και το ευχαριστιέστε περισσότερο. Μπράβο σας, πολύ καλά τα πάτε. Όμως, μη σταματάτε εδώ. Έχετε πολλά ακόμα να καταφέρετε. Και πρώτο απ’ όλα κάτι, που χρειάζεται πολύπλευρη και συλλογική προσπάθεια. Είναι το θέμα της θάλασσας, του βουνού και του κάμπου σας. Το τοπίο σας δηλαδή, που τόσο προκλητικά αγνοείτε και καταστρέφετε. Για πόσα χρόνια ακόμα νομίζετε ότι θα έχετε καθαρή θάλασσα; Για πόσα χρόνια ακόμα θα έχετε δέντρα; Φτιάξατε, δε λέω, δύο συλλόγους για το περιβάλλον. Ο ένας όμως είναι σαν την 29η Φλεβάρη και εμφανίζεται κάθε 52 τέρμινα κι ο άλλος δεν έχει καν συλλάβει το νόημα όσων έλεγα περί συλλογικής δράσης. Αλλά, δυστυχώς, το τοπίο δεν είναι θέμα ενός και δυο συλλόγων, αλλά όλων των συλλόγων και των πνευματικών κέντρων. Πρέπει να μάθετε όλοι, μικροί και μεγάλοι, να σέβεστε το τοπίο σας. Τα πνευματικά κέντρα πρέπει να ευαισθητοποιήσουν όλους τους πολίτες και να τους μάθουν να αγαπάνε τη φύση. Τα πνευματικά κέντρα πρέπει να είναι σχολεία. Να εκπαιδεύουν. Ο πολιτισμός που πρεσβεύετε είναι και η φύση. Πρέπει να μάθετε να μην τη  ρυπαίνετε. Να μάθετε να χωρίζετε τα σκουπίδια σας. Να μάθετε, να μη δηλητηριάζετε άλλο τα δέντρα σας για να αποδώσουν περισσότερα αλλά χειρότερα προϊόντα. Να μάθετε πολλά. Νομίζετε ότι θα φέρετε  τουρισμό στην πόλη σας, έτσι που το πάτε; Να δούνε τι; Τις πολυκατοικίες ή τη μελλοθάνατη  θάλασσά σας που τη δηλητηριάζουν με βιομηχανικά απόβλητα κι εσείς αδιαφορείτε;

Αφήστε το άλλο! Από τη μία έχετε τα πεύκα και περηφανεύεστε γι’ αυτό κι απ’ την άλλη ετοιμάζεστε να χτίσετε 700 στρέμματα λεμονοδάσος. Νεοέλληνες οικολόγοι, τι διαφορά έχει ένα πεύκο από μια λεμονιά; Μόνο ότι οι λεμονιές είναι ιδιοκτησία σας και γίνονται οικόπεδα, έτσι; Αλλά και τα πεύκα να σας ανήκαν, πάλι οικόπεδα θα τα κάνατε. Συνέλθετε.

Εκπαίδευση και δράσεις. Το ακούτε; Πνευματικά κέντρα για να δικαιολογήσετε την ύπαρξή σας έχετε μεγάλες υποχρεώσεις. Εκπαιδεύστε, ευαισθητοποιείστε μικρούς και μεγάλους. Οργανώστε δράσεις. Όσο παραμένετε αδρανή και το παίζετε καλλιτεχνικά γραφεία, εγκληματείτε. Και μη νομίζετε ότι αυτή η εκπαίδευση απλώς θα βελτιώσει τους πολίτες σε ζητήματα περιβάλλοντος. Ο άνθρωπος που σέβεται το τοπίο, ο «γειωμένος» άνθρωπος είναι καλύτερος σε όλα.

Και που είστε! Ανάπτυξη δεν είναι αυτό που σας λένε για περισσότερες δουλειές και περισσότερο κόσμο που θα φέρουν οι καινούριοι δρόμοι και τα τρένα από ανατολή και δύση. Ανάπτυξη είναι να βάλετε μυαλό. Το ωραίο τοπίο, η καθαρή θάλασσα, τα αγνά προϊόντα είναι ανάπτυξη. Συνέλθετε. Μη βλέπετε μόνο, πώς θα κάνετε τα κτήματά σας οικόπεδα. Τα κέρδη μερικών από εσάς μπορεί να καταστρέψουν την πόλη για πάντα. Σεβασμός. Συνέλθετε. Θα τα πούμε σύντομα.»

Οι Νεοέλληνες σάστισαν. Ο αρχικός ενθουσιασμός από τα καλά λόγια του φεγγαριού πέρασε γρήγορα και έπεσε παγωμάρα. «Τοπίο; Να χωρίζουμε τα σκουπίδια;» Άκρως προβληματισμένοι κι ανήσυχοι επέστρεψαν εκείνο το βράδυ σπίτια τους.

Πριν προλάβουν καλά καλά να ερμηνεύσουν τα λόγια του φεγγαριού, ξανάρθε πανσέληνος και το σοφό φεγγάρι τους μίλησε πάλι:

«Νεοέλληνες γεια σας. Δώστε προσοχή και μεγάλη σημασία στη συλλογικότητα που χρειάζεται για όλα όσα σας είπα. Ανοιχτείτε κι άλλο. Ξεφύγετε από τα όριά σας. Θα τα ξαναπούμε.»

Βαρύς ο προβληματισμός και για τα καινούρια λόγια του σοφού φεγγαριού. Ερμηνείες έδιναν κι έπαιρναν. Τα πνευματικά κέντρα αναθεώρησαν πολλά από τα πιστεύω τους και άρχισαν να ασχολούνται με την εκπαίδευση των πολιτών. Δράσεις οργανώνονταν συχνά και όλο και περισσότερος κόσμος της πόλης συμπεριφερόταν φιλικότερα στο τοπίο…

…συνεχίζεται μετά από μισό τέρμινο…

Μια μικρή πόλη, στο κέντρο του κόσμου της. (μέρος γ’)

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια  μικρή πόλη στο κέντρο του κόσμου της, ζούσαν κάποιοι απόγονοι των Ελλήνων, οι Νεοέλληνες. Οργάνωναν δράσεις με τους συλλόγους και τα πνευματικά τους κέντρα, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες του φεγγαριού. Αυτή την εποχή οργάνωναν δράσεις κι εκπαιδεύσεις με σκοπό να μάθουν όλοι ν’ αγαπάνε και να σέβονται το τοπίο. Ακολουθούσαν τις συμβουλές του, αλλά έφθασε η ώρα που το φεγγάρι θα τους άφηνε μόνους. Τους είπε ότι η επόμενη πανσέληνος θα ήταν κι η τελευταία που θα τους συμβούλευε. Μετά θα πήγαινε σε άλλα μέρη, μακρινά.

Η γιορτή που ετοίμασαν αυτή τη φορά  ήταν εντυπωσιακή. Δίπλα στη θάλασσα, στην άκρη του δάσους συγκροτήματα έπαιζαν μουσική και τραγουδούσαν. Φωτιές, χορός, φαΐ και τραγούδι περιμένοντας το φεγγάρι. Κι εκείνο ήρθε, πάντα στην ώρα του.

«Νεοέλληνες, γεια σας. Ζείτε σε μια περιοχή με θάλασσα, βουνό και κάμπο. Κάποιοι σας έβαλαν όρια και σας είπαν ότι από ένα σημείο και μετά αρχίζουν άλλες πόλεις. Άλλες πόλεις όμως με την ίδια θάλασσα, άλλες με το ίδιο βουνό και τον ίδιο κάμπο. Μέχρι τώρα μάθατε να δουλεύετε συλλογικά και να ενεργοποιείτε τον κόσμο της πόλης. Σκεφτόσαστε πόσο καλύτερα αποτελέσματα θα είχατε αν όλα αυτά τα κάνατε μαζί με τους γείτονές σας; Τι νόημα έχουν τα όρια; Είναι πλασματικά. Την ίδια θάλασσα έχετε. Αν τη φροντίσετε όλοι μαζί, μπορεί να τη σώσετε. Προϊόντα βγάζετε κι εσείς κι αυτοί. Οι αγορές σας μπορούν να ζωντανέψουν μόνο και μόνο από την ανταλλαγή τους. Πολλά μπορείτε να κάνετε με τους δίπλα σας, αν συνεργαστείτε.

Ακούστε και το άλλο. Αδελφοποιείστε με πόλεις από χώρες μακρινές και καλά κάνετε. Αλλά  πότε θα αδελφοποιηθείτε με τους Φενεάτες, τους Στυμφαλίτες, τους Βοιωτούς; Δεν καταλαβαίνετε ότι όλοι μαζί έχετε πλεονεκτήματα περίσσια; Τουρισμός, εμπόριο, τοπίο, πολιτισμός. Όλοι μαζί. Βγείτε από τα όριά σας. Άρχοντες του τόπου κάντε την υπέρβαση και συναντηθείτε με τους γειτόνους. Υποτίθεται ότι εσείς πρέπει να καθοδηγείτε τον τόπο σας με στόχους μακρινούς κι ωραίους. Ανοίξτε λοιπόν τα όρια και τα μυαλά σας.

Νομίζω ότι από εδώ και μπρος μπορείτε να πορευθείτε μόνοι σας. Θα σας βλέπω αλλά δε θα μπορώ να επικοινωνώ. Έχουν σειρά τώρα άλλοι τόποι, μακρινοί. Εσείς να μη ξεχνάτε αυτά που σας είπα. Αξιοποιείστε τα τοπικά σας πλεονεκτήματα και συνδυάστε τα με τα πλεονεκτήματα των γειτόνων σας. Μάθετε τον τόπο σας και αγαπήστε τον. Συνεννοηθείτε. Γεια σας Νεοέλληνες.»

Αυτά ήσαν τα τελευταία λόγια του φεγγαριού. Οι Νεοέλληνες λυπήθηκαν που δε θα το ξανάκουγαν, αλλά χάρηκαν κιόλας για τις λύσεις που τους πρότεινε. Γρήγορα τις εφάρμοσαν και συνεργάστηκαν με τις γύρω πόλεις και τις απέναντι. Τα προϊόντα τους, πρώτα γέμιζαν τις γύρω αγορές και μετά έψαχναν γι’ άλλες. Η θάλασσά τους, το τοπίο τους μετά από κοινούς αγώνες και προσπάθειες χρόνων ξαναζωντάνεψαν. Αγάπησαν τον τόπο τους. Έμαθαν την ιστορία του και την ανέδειξαν, όλοι μαζί. Κόσμος ερχόταν σε αυτή τη γωνιά της γης, για να θαυμάσει το τοπίο  και για να γευτεί τα προϊόντα τους. Όλοι μαζί έφτιαξαν ωραίους ξενώνες και πρόκοψαν. Έγιναν έτσι πόλεις, που δε ζούσε η κάθε μια στο κέντρο του κόσμου της, αλλά πόλεις με κοινό κέντρο. Βοηθούσαν η μια την άλλη κι έτσι κύλησε αρμονικά η ζωή τους μέσα στους αιώνες.

Οι Νεοέλληνες, οι Φενεάτες, οι Σικυώνιοι, οι Στυμφαλίτες, οι Απεναντίαζ και οι άλλες φυλές έζησαν καλά κι εμείς καλύτερα.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Leave a Comment »

ΠΑΛΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΦΡΑΝΤΖΗ…

Posted by armoniki στο 22 Οκτωβρίου, 2009

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΟ 3ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΦΡΑΝΤΖΗ. ΜΙΑ ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ…

 Για πρώτη φορά, στο Δημοτικό Συμβούλιο Ξυλοκάστρου, ενεργοποιήθηκε στις 29/10/2007 το άρθρο 215 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων και συζητήθηκε ένα θέμα που έθεσαν 25 δημότες.

Η Αρμονική Ανάπτυξη είχε οργανώσει τη συλλογή υπογραφών και τις κατέθεσε στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Ξυλοκάστρου στις 25/6/2007, για ένα θέμα που πάντα πιστεύαμε ότι έπρεπε να έχει γίνει αντικείμενο ευρείας συζήτησης, εντός και εκτός συμβουλίου. Το θέμα είναι η αξιοποίηση των Αποθηκών Φραντζή και το τι θα φιλοξενηθεί στους χώρους τους, μετά την ανακατασκευή.

Μετά από πολλές διαβουλεύσεις και διαφωνίες με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Διονύση Λογοθέτη, που ενώ αρχικά προφασιζόταν ότι η πρόταση δεν μπορούσε να συζητηθεί γιατί είχαν ήδη παρθεί αποφάσεις (αλήθεια πότε;) και ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένο αίτημα από μεριάς των 25 δημοτών, τελικά αναγκάστηκε και έφερε προς συζήτηση το θέμα των Αποθηκών Φραντζή στο φοβικό Δημοτικό Συμβούλιο Ξυλοκάστρου.

Η συζήτηση άρχισε με μια ευρύτερη ενημέρωση από τη δημοτική αρχή. Μάθαμε λοιπόν, ότι το διατηρητέο κτίριο οδεύει προς κατεδάφιση, λόγω στατικών προβλημάτων και διάβρωσης και ότι μάλλον πρέπει να ξανακτιστεί από την αρχή. Κάτι που ο δήμαρχος, όπως είπε στο Συμβούλιο, το ήξερε πριν από την αγορά τους (2004), όταν οι εμπειρογνώμονες της Αγροτικής Τράπεζας του είπαν ότι το κτίριο θα πέσει στο κεφάλι του, αλλά κατά περίεργο τρόπο το 2006 δημοπρατήθηκε το έργο κατ’ αποκοπή, ανέλαβε ο εργολάβος και μετά έγιναν εδαφολογικές μελέτες από το ΙΓΜΕ και τώρα βλέπουμε ότι το διατηρητέο… θα διατηρηθεί μόνο στις μνήμες μας. Μυστήρια πράγματα.

Μέσα σε αυτή την περίεργη, όπως εξελίχθηκε, συζήτηση, προσπαθήσαμε να επικεντρωθούμε στην ουσία της παρέμβασής μας. Παρέμβαση που σκοπό έχει να αλλάξει το σχέδιο των Αποθηκών και να επανατοποθετηθεί σε νέα βάση.

Είναι κοινή πεποίθηση των περισσοτέρων δημοτών ότι στις Αποθήκες Φραντζή δε χρειάζεται να γίνουν εστιατόριο, κυλικείο και μπαρ, χαραμίζοντας γι’ αυτό το σκοπό πολλές εκατοντάδες (;;;!!!) τετραγωνικά μέτρα.

Είναι κοινή πεποίθηση ότι εκεί πρέπει να αναδείξουμε την ιστορία του  χώρου αλλά και την ιστορία του τόπου. Οι παλιές σταφιδαποθήκες πρέπει να γίνουν ο πρώτος και μοναδικός χώρος στο δήμο που θα μπορεί να μπει ένας επισκέπτης και να γνωρίσει το μέρος που ήρθε. Προτείναμε ένα κομμάτι τους να γίνει ένας χώρος υποδοχής επισκεπτών. Τοπική Ιστορία, (Πελλήνη και Αριστοναύτες έως σήμερα), λαογραφική παράδοση, τοπική παραγωγή προϊόντων, γραμμάτων και τεχνών, ιστορία του χώρου είναι μερικά από τα πολύτιμα κεφάλαια που έχουμε στα χέρια μας. Σημαντικό σημείο της πρότασής μας είναι ένας χώρος του κτιρίου να διατεθεί για μια μόνιμη έκθεση των αγροτικών μας προϊόντων και της σταφιδικής ιστορίας του τόπου και του κτιρίου. Επίσης, σπουδαίοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών που έχουν συνδέσει το όνομά τους με το Ξυλόκαστρο (Καρυωτάκης, Σικελιανός, Βασίλης Γεωργιάδης) και αρκετοί αξιόλογοι συμπολίτες εν ζωή, που κοσμούν με το έργο τους τη σύγχρονη λογοτεχνία και ποίηση, την αρχαιολογία και την αρχαιολογική έρευνα, τα εικαστικά και τον κινηματογράφο έχουν θέση μέσα στο κτίριο του πολιτισμού μας. Μαζί με τους χώρους που θα διατεθούν για εκθέσεις, προβολές, βιβλιοθήκες και εργαστήρια τέχνης μπορούν να συνθέσουν ένα κτίριο που αφ’ ενός θα γίνει πόλος έλξης επισκεπτών και αφ’ ετέρου ένας χώρος παίδευσης πάνω σε πρότυπα άλλα, διαφορετικά από αυτά που προτείνει η τηλοψία.

Από την αρχή της δημιουργίας της Αρμονικής Ανάπτυξης και σε κάθε έντυπό μας, αναφερόμαστε στο τεράστιο κεφάλαιο που παραμένει αναξιοποίητο και ακούει στο όνομα «Αριστοναύται». Η ναυπηγική ιστορία του τόπου, η δουλειά που είχε γίνει από το Σύλλογο Αναβίωσης Ναυπηγικής Ιστορίας και το Σπύρο Μπισιώτη που δεν είναι πια κοντά μας,  και η έρευνα τηςΝτέμης Καμαρινού μένουν ανεξήγητα στην άκρη. Η έρευνα συνεχίστηκε από τη Ντέμη και μια ομάδα αρχαιολόγων και η Ακαδημία Αθηνών την βράβευσε πέρσι, (μετά από 40 χρόνια ενεργοποιήθηκε το βραβείο αυτό) κι εμείς αδιαφορούμε. Ένα μουσείο Ναυπηγικής Ιστορίας θα έδινε μια μεγάλη πολιτιστική και εμπορική ανάσα στον τόπο μας, αλλά …σιωπή! Τι να πει κανείς! Το κτίριο των Αποθηκών Φραντζή θα ήταν ιδανικός χώρος για τη φιλοξενία αυτού του θησαυρού και θα προκαλούσε τις επισκέψεις δεκάδων σχολείων, πανεπιστημίων, τη διοργάνωση σχετικών μικρών συνεδρίων και πόσα ακόμα. Ακούει κανείς;;;

Η μελέτη και τα σημερινά σχέδια μπορούν και πρέπει να αλλάξουν και ήταν ιδιαίτερη η χαρά μας, που μέσα στις δύο ώρες συζήτησης κανείς από τη δημοτική αρχή δεν τα υπερασπίστηκε. Η αναφορά ότι ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε τώρα πια αλλαγές δεν ευσταθεί και πρέπει να τολμήσουμε. Όσο για τα έξοδα συντήρησης του κτιρίου και την εντολή του διαθέτη κ. Κρινάκου  τα χρήματά του να αξιοποιηθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς (με την κληρονομιά του αγοράστηκαν και αξιοποιούνται οι Αποθήκες), νομίζουμε ότι το θέμα έχει απαντηθεί πλήρως και όλοι γνωρίζουν ότι μπορείς να έχεις έσοδα από τον πολιτισμό.

Καλούμε λοιπόν τη δημοτική αρχή να αναθεωρήσει το σχεδιασμό του κτιρίου παράλληλα με τις αλλαγές που γίνονται, λόγω των στατικών προβλημάτων και της διάβρωσης. Σε μία ανοικτή συζήτηση, όπου θα κληθούν ειδικοί μηχανικοί και αρχιτέκτονες πολιτιστικών κέντρων (πληθώρα θαυμαστών κτιρίων ανά την επικράτεια) άνθρωποι των τεχνών και οι φορείς της πόλης να συζητήσουμε και να συνθέσουμε αυτό που λίγο πολύ, όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι το σωστό.

Η Αρμονική Ανάπτυξη έχει συγκεκριμένη πρόταση για τις Αποθήκες από το 2002 και συνεχίζει να τη στηρίζει, εμπλουτίζοντάς την με νέες ιδέες. Από τον Απρίλιο του 2000, προ Αρμονικής, που καταθέσαμε στο Δημοτικό Συμβούλιο τη συλλογή 820 υπογραφών με θέμα την δημιουργία ενός Κέντρου Λόγου και Τέχνης στις Αποθήκες Φραντζή μέχρι σήμερα, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι ο χώρος αυτός είναι ένα από τα σημεία αναφοράς του τόπου μας και δεν πρέπει να χαραμιστεί για δύο αμφιθέατρα και ένα τεράστιο εστιατόριο.

Ακούμε γνώμες και ιδέες συμπολιτών μας και τις δημοσιεύουμε σήμερα, στα πλαίσια της συζήτησης που πρέπει να ανοίξει για το θέμα αυτό. Δε χρειάζεται να συμφωνούμε για να συζητάμε, αλλά πρέπει σίγουρα να μάθουμε να ακούμε.

Μέχρι σήμερα δεν έχουμε ακούσει και πολλά από τους καθ’ ύλην αρμόδιους. Το Πνευματικό Κέντρο του δήμου, για παράδειγμα, δεν έχει πάρει θέση. Απ’ όσο γνωρίζουμε δεν έχει συζητήσει καν το θέμα σε συνεδρίασή του.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν και ας συζητήσουμε. Είναι ευκαιρία τώρα που σταμάτησαν οι εργασίες και περιμένουν μια επιτροπή που θα δει τι έγινε και ποιος ευθύνεται για όλα αυτά, να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή και να πορευτούμε σωστά. Το μπάχαλο που επικρατεί σήμερα με το γκρέμισμα, τις μελέτες και όλα αυτά τα περίεργα, να το εκμεταλλευτούμε και να αλλάξουμε πορεία.

Εμείς από πλευράς μας και στα τρία τεύχη που έχουμε κυκλοφορήσει αναφερόμαστε στο θέμα και προσπαθούμε να ανοίξουμε το παιχνίδι. Κάποιοι άλλοι σιωπούν. Ας μιλήσουν όμως κάποτε κι ας προσπαθήσουν στο κάτω κάτω να μας πείσουν ότι έχουν δίκιο. Ότι χρειαζόμαστε ένα εστιατόριο εκατοντάδων τετραγωνικών και όχι αυτά που λέμε εμείς ή οι υπόλοιποι που δημοσιοποιούν την άποψή τους. Εμείς πάντως είμαστε όλο αυτιά!!!

Αρμονική Ανάπτυξη

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΑΚΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Στο Δήμαρχό μας με αγάπη.

 

Αγαπητέ  κύριε Δήμαρχε.

Δεν είναι εύκολο μέσα σε τρία (3) λεπτά (ο χρόνος που δόθηκε η δυνατότητα να μιλήσουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο την Δευτέρα 29.10.2007) να εκφράσει κανείς τις απόψεις του για ένα πολύ σημαντικό θέμα. Έτσι σκέφτηκα να σας απευθύνω αυτό το γράμμα, προκειμένου να σας αναλύσω την ανάγκη για αναθεώρηση των σχεδίων του έργου: Αποκατάσταση, Ενίσχυση και Ανάπλαση του κτιρίου των Αποθηκών Φραντζή.

Επειδή γνωρίζω ότι σας ενδιαφέρουν οι απόψεις των δημοτών, είμαι βέβαιος ότι θα διαβάσετε αυτές τις γραμμές και θέλω να πιστεύω ότι θα  δείτε με άλλη ματιά ένα σημαντικό θέμα. Το έργο της μετατροπής των  «Αποθηκών Φραντζή», σε Πολιτιστικό Κέντρο, όχι μόνο θα βάλει τη σφραγίδα του στην μελλοντική ιστορία του Δήμου στο πεδίο  του Πολιτισμού και της Οικονομίας, αλλά θα αποτελέσει και μία νέα πρόκληση δημιουργικής αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού στο χώρο του πνεύματος και του πολιτισμού της περιοχής μας.

Η αγορά των «Αποθηκών Φραντζή», είναι μία μεγάλη και γενναία κίνηση από τη μεριά του Δήμου και συγχαρητήρια σ’ όλους όσους εργάστηκαν, για να περιέλθει αυτός ο χώρος στην ιδιοκτησία του Δήμου.

Η διαμόρφωση του χώρου σε Πολιτιστικό Κέντρο, είναι επίσης μία μεγάλη υπόθεση που αφορά τόσο τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως και όλους τους δημότες και ιδιαίτερα αυτούς που ενδιαφέρονται για τον Πολιτισμό και το μέλλον του τόπου.

Στο δήμο μας ευτυχώς υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και μάλιστα κάποιοι έχουν και εμβέλεια πέρα από τα στενά όρια του Δήμου. Πρόσφατα μάλιστα αισθανθήκατε την ανάγκη να επιβραβεύσετε έναν τέτοιον Δημότη, επειδή το έργο του συγκαταλέγεται στα 75 καλλίτερα διαμάντια της Παγκόσμιας κινηματογραφικής δημιουργίας, όπως μας αναφέρατε, στην εκδήλωση βράβευσης των νέων φοιτητών στην αίθουσα «Άγγελος Σικελιανός» στις 27.10.2007. Υπάρχει λοιπόν ένα ανθρώπινο ντόπιο δυναμικό το οποίο και γνώση έχει και διάθεση, αν το προσκαλέσετε, και   μπορεί να σας βοηθήσει στην διαμόρφωση των χώρων του Πολιτιστικού Κέντρου. Υπάρχουν βέβαια και ειδικοί επιστήμονες για τον σκοπό αυτό.

Ρωτήσαμε λοιπόν (ρωτώντας πας στην πόλη…) ανθρώπους που είναι γνώστες τέτοιων θεμάτων και μας έδωσαν ενδιαφέροντα  στοιχεία, τα οποία οδηγούν στην ανάγκη αλλαγής  του υπάρχοντος σχεδίου.

Έτσι παραδείγματος χάριν, ο χώρος  που στο σχέδιο προορίζεται ως αίθουσα κινηματογράφου, έχει αμφιθεατρικό σχήμα όπως φαίνεται στην κάτοψη του ισογείου, κάτι που δεν ενδείκνυται σε τέτοιες αίθουσες οι οποίες πρέπει να έχουν σχήμα ορθογωνίου παραλληλογράμμου. Έχουμε  όμως την αίθουσα «Άγγελος Σικελιανός» η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως αίθουσα κινηματογράφου αρκεί να εξασφαλιστεί η αναγκαία τεχνική υποδομή. Νομίζετε ότι είναι ανάγκη να διαθέσουμε χώρο από το Πολιτιστικό Κέντρο για μια δεύτερη αίθουσα κινηματογράφου;

Ο χώρος που προορίζεται για αίθουσα πολλαπλών χρήσεων έχει μία προβληματική γεωμετρία, η  δε σκηνή που υπάρχει στο βορειοανατολικό τμήμα του χώρου, παραπέμπει στην ιδέα ότι αυτός ο χώρος προορίζεται και για θεατρικές παραστάσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, υπάρχουν προδιαγραφές που καθορίζουν τα στοιχεία μιας αίθουσας θεάτρου, ιδιαίτερα στο τμήμα της σκηνής, στο οποίο το ύψος της αίθουσας θα πρέπει να είναι μεγαλύτερο από το ύψος του υπόλοιπου χώρου των καθισμάτων. Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη στο υπάρχον σχέδιο.

Σας υπογραμμίζω για μία ακόμη φορά ότι το εμβαδόν του χώρου που προορίζεται για εστιατόριο, κυλικείο- αναψυκτήριο και κουζίνα, είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με τους άλλους χώρους του Πολιτιστικού Κέντρου. Προφανώς δεν έχουμε στο μυαλό μας, την κατασκευή ενός προνομιακού εστιατορίου στο χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου. Από την άλλη μεριά  είναι ανάγκη σ’ ένα τέτοιο Κέντρο να υπάρχει ένας χώρος παρουσίασης της ιστορίας του τόπου (όπως σκιαγραφήθηκε  και στο Δημοτικό Συμβούλιο), ένα  «στέκι νεολαίας», μία ψηφιακή βιβλιοθήκη, μία βιντεοθήκη με ανάλογο εξοπλισμό και άλλοι χώροι που άλλοι περισσότερο ειδικοί από μένα, μπορούν να σας υποδείξουν.

Ρωτώντας επίσης μάθαμε ότι η σύμβαση που έχει κάνει ο Δήμος με τον εργολάβο που έχει αναλάβει το έργο, δεν δημιουργεί νομικές δεσμεύσεις τέτοιες που να εμποδίζουν την τροποποίηση του αρχικού σχεδίου του έργου. Πολύ περισσότερο τώρα που η εδαφολογική μελέτη έφερε στην επιφάνεια στοιχεία επικινδυνότητας του υπάρχοντος διατηρητέου κτιρίου και έτσι μπαίνει και θέμα κατεδάφισης.

Αγαπητέ κύριε Δήμαρχε, η επένδυση στον Πολιτισμό εκτός των άλλων, μπορεί να έχει και οικονομικά οφέλη και αυτό επιβεβαιώνεται από πάρα πολλά παραδείγματα. Αυτό που χρειάζεται κάποιες φορές είναι να αφουγκράζονται οι Αρχές τους πολίτες, να τους θεωρούν συνεργάτες και να προχωρούν σε  γενναίες αποφάσεις για την καλλίτερη επίτευξη ενός συλλογικού στόχου.

Το Πολιτιστικό Κέντρο που πρόκειται να δημιουργηθεί, είναι ανάγκη να έχει κάτι σαν μία μορφή «συλλογικής γέννας». Θα είναι έτσι μία δικαίωση της ανάγκης  των ανθρώπων αυτού του τόπου για μια διαφορετική πορεία στα δημοτικά μας πράγματα. Μια πορεία που συνδέεται με την Παρελθόν και το Μέλλον αυτού  του τόπου, τον Πολιτισμό,  την Δημοκρατία. 

 Με αγάπη,

Παναγιώτης  Παπανικολάου.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΑΝΤΑΤΖΟΓΛΟΥ (ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ)

ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΦΡΑΝΤΖΗ: ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ

του Χρήστου Σαντατζόγλου, σκηνοθέτη (η πρόταση γράφτηκε πριν το γκρέμισμα)

 Είναι γεγονός οι εργασίες για τη δημιουργία του Πολιτιστικού Οίκου Αποθήκες Φραντζή ξεκίνησαν . Το ζητούμενο είναι τι θα φιλοξενεί ο χώρος από αίθουσες και δραστηριότητες στο υποσιτισμένο πολιτιστικά Ξυλόκαστρο;

Ο καθένας θα μπορούσε να πετάξει και µια ιδέα αυτό και συνήθως γίνεται και οι ανάλογοι χώροι καταλήγουν σε ταβερνοκαφετέριες μέχρι παραλιακά σκυλοµάγαζα εις άπασαν την ρωµέικη επικράτεια. Είναι σπάνιες οµολογουµένως οι φορές που Δήμοι μπόρεσαν να δώσουν περιεχόμενο σε τέτοιου είδους Χώρους. Η πρόταση που παρουσιάζεται δεν έχει καμιά αντιπολιτευτική διάθεση ή άλλη μπλε, κόκκινη ή πρασίνων αλόγων σκοπιμότητα. Το ζητούμενο είναι μία τέτοιου κόστους επένδυση να αποδειχθεί επί τέλους και ωφέλιμη.

Κατ’ αρχάς ο Δήμος κατά την κατασκευή του κτιρίου θα μπορούσε να παράξει τη δική του πρόταση. Δηλαδή το κτίριο να είναι ένα οικολογικό οικοδόµηµα. Να παράγει ηλεκτρικό ρεύμα από ηλιοσυλλέκτες , ψύξη και θέρμανση µε την μέθοδο της γαιοθερµίας , συλλογή οµβρίων σε υπόγεια δεξαμενή για τον καθαρισμό του κτιρίου κλπ. Έτσι θα υπήρχε και το πρώτο ειδικό ενδιαφέρον για το κτίριο και µόνο, όχι απλά από τους κατοίκους αλλά και γενικότερα από απλούς επισκέπτες μέχρι ειδικούς. Σε µία αίθουσα λοιπόν του κτιρίου να παρουσιάζεται η λειτουργία του ίδιου του κτιρίου, η ιστορία του μέσα στον χρόνο κοκ. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παλαιά κτίρια διέθεταν οικολογική λογική, ο αέρας τους ανακυκλωνόταν, η τοιχοδοµή τους ανέπνεε και δεν ήταν ενεργοβόρα. Οι Αποθήκες Φραντζή ανήκαν σ’ αυτή την αρχιτεκτονική παράδοση . Ποιος ο λόγος να µη συνεχιστεί η λογική αυτή µε τις σύγχρονες τεχνολογικές προτάσεις ;

Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το ιστορικό κτίριο απαιτείται και η λειτουργία Λαογραφικού Αρχείου . Θα περιείχε δηλαδή εκθέµατα, φωτογραφικό, κινηματογραφικό και ψηφιακό υλικό, κείμενα, βιβλία και ό,τι άλλο σχετίζεται µε το ζήτημα της παράδοσης του τόπου .

Ένα τέτοιο Αρχείο θα μπορούσε να λειτουργεί μητροπολιτικά και να τροφοδοτεί θυγατρικά αρχεία περιφερειακά, και να τροφοδοτεί τα κοινοτικά καταστήματα των χωριών με υλικό ώστε να δημιουργηθεί ένα ζωντανό Δίκτυο Λαογραφικού Αρχείου .

Και συνεχίζουμε. Μια αίθουσα που θα στεγάσει βιβλιοθήκη, με στόχο ένα ενεργό Εργαστήρι Λόγου όπου θα παρουσιάζεται τόσο το έργο των ντόπιων όσο και φιλoξενoύμενων λογοτεχνών. Αυτό το εργαστήρι, στον τόπο που τίμησαν με την προτίμησή τους μεγέθη όπως ο Καρυωτάκης και ο Σικελιανός δεν είναι πρόταση, είναι απαίτηση.

Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων για Παιδιά και Νέους, που τόσο λείπει κάτι για τα κακόμοιρα . ( Το ΚΔΑΠ είναι νηπιακής λογικής παρκάρισμα ). Εκεί θα δραστηριοποιούνται τα ίδια τα παιδιά στις τέχνες και τις τεχνολογίες παρoυσιάζoντας κατά περιόδους, αν τα ίδια συμφωνούν, το έργο τους.

Δύο κινηματογράφοι, ένας χειμερινός και ένας θερινός όπου θα φιλοξενείται και το αρχείο του Βασίλη Γεωργιάδη.

Εννοείται πως θα διαθέτουν αναλογική και ψηφιακή τεχνολογία προβολής . Το πρόγραμμά τους θα έπρεπε να συνδεθεί με το Φεστιβάλ Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, με εργαστήρι Κινηματογράφου και διαλέξεις . Επίσης κάθε Ιούλιο προτείνεται η δημιουργία Φεστιβάλ Τουριστικών και Οικολογικών Ταινιών Κιν/φικών και Βίντεο. ‘Έχει αποδειχθεί ότι τέτοιου χαρακτήρα δράσεις λειτουργούν πάντα ως πόλος έλξης ενός υψηλού επιπέδου τουριστικού ρεύματος. Και μόνο γι’ αυτό το λόγο, αν όχι από γνήσιο ενδιαφέρον για την καλλιτεχνική δημιουργία, θα πρέπει το φεστιβάλ να γίνει θέμα αιχμής.

Στο φουαγιέ του Χώρου θα ήταν σωστό να υπάρχει μόνιμη έκθεση προϊόντων της περιοχής και να αποτελούν και τα κύρια ποτά και εδέσματα του Χώρου.

Αυτά εν περιλήψει για ένα Χώρο Πολιτισμού.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΩΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ (ΖΩΓΡΑΦΟΥ)

Δημιουργία Πολιτιστικού Κέντρου Ξυλοκάστρου: «Αποκατάσταση-ενίσχυση και ανάπλαση» του πρώην κτηρίου των αποθηκών Φραντζή και το Taj Mahal του Ξυλοκάστρου.

του Γιώργου Οικονομίδη, Ζωγράφου, Πρόεδρου του Περιβαλλοντικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Ξυλοκάστρου

 Θέλουμε να καταγγείλουμε και να εκφράσουμε την έντονη αντίθεσή μας με όσα γίνονται στο κτήριο των πρώην αποθηκών Φραντζή:

1. Ουσιαστικά κατεδαφίστηκε ένα διατηρητέο κτήριο, με διάφορα προσχήματα. Έμεινε όρθιος ο σκελετός, και μία γωνία με τούβλα. Οι προσόψεις και το εσωτερικό του κτηρίου κατεδαφίστηκαν.

2. Ο λόγος είναι ότι η δημοτική αρχή, δεν ενδιαφέρεται να δημιουργήσει ένα πολιτιστικό κέντρο αλλά ένα ακόμη κατάστημα, που δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτισμό. Δηλαδή εστιατόριο, κυλικείο, αναψυκτήριο. Μόνο ο κυρίως χώρος και η κουζίνα είναι 471,35 τ. μ. Προσθέστε και δύο στοές (22,70 μ. και 26,83 μ. x 2,80 μ. περίπου εμβ. 140 τ. μ.), τουαλέτες, βοηθητικούς χώρους, προαύλιο χώρο (363,84 μ.). Αν τα αθροίσουμε όλα αυτά ξεπερνάμε τα 1000 τ. μ. και βέβαια θα είναι στην πρόσοψη του κτηρίου. Θα αρκούσαν λίγα τετραγωνικά γι αυτές τις χρήσεις στον ημιώροφο. Γι αυτό γκρεμίστηκαν οι χαρακτηριστικές συμπαγείς προσόψεις του διατηρητέου κτηρίου, για να γίνουν στοές και τζαμαρίες! Εστιατόρια, μπαρ, και καφετέριες διαθέτει άφθονα η πόλη μας και δεν χρειάζονται αθέμιτο ανταγωνισμό αλλά τις περισσότερες φορές βελτίωση της αισθητικής τους και των όρων λειτουργίας τους.

3. Δεν υπάρχουν δύο αλλά ούτε καν ένας εκθεσιακός χώρος. Ένας χώρος για την δημιουργία και έκθεση μόνιμης δημοτικής συλλογής εικαστικών έργων και ένας για περιοδικές εκθέσεις. Αντιθέτως σπαταλούνται 341,40 τ. μ. σαν κοινόχρηστος χώρος, εντελώς ακατάλληλος για οποιαδήποτε έκθεση, αφού ο σχεδιασμός του είναι λειτουργικά και αισθητικά απαράδεκτος και οι επιφάνειές του αποτελούνται από εσοχές, εξοχές, τεθλασμένες, καμπύλες, κολώνες στήριξης, σκάλες, ανελκυστήρα, τουαλέτες, γραφείο πληροφοριών, πάνω από 10 πόρτες, ανοίγματα, και βέβαια αυτός ο χώρος δεν απομονώνεται από πουθενά. Δεν είναι κατάλληλος ούτε για εμπορική έκθεση, ούτε για έκθεση αφίσας…

4. Υπάρχουν δύο αίθουσες, η μία κινηματογράφου και η άλλη πολλαπλών χρήσεων, κάτι σαν θέατρο -μιας και έχει και σκηνή,- την στιγμή που υπάρχει και μία τρίτη στο σχολείο που θα μπορούσε να καλύψει με ελάχιστες επεμβάσεις κάποιες από αυτές τις ανάγκες.

5. Στο πατάρι εμβ. 300 τ. μ. διατίθενται μόνο 115 τ. μ. για την βιβλιοθήκη η οποία θα κληθεί να καλύψει και άλλες χρήσεις, όπως δισκοθήκης (δανειστικής αλλά και επιτόπιας ακρόασης), ταινιοθήκης (δανειστικής αλλά και επιτόπιας θέασης), αίθουσα multimedia, χώρου σύνδεσης με το internet κ.α.

6. Δεν υπάρχει βιβλιοπωλείο ούτε βέβαια κατάστημα με είδη πολιτισμού όπως συμβαίνει παντού μιας και είναι σημαντική πηγή εσόδων.

Δεν θα σταθούμε εδώ στον τρόπο ανάθεσης, και θα διευκρινίσουμε ότι δεν γνωρίζουμε αν ανακοινώθηκε καν το όνομα του …αρχιτέκτονα!

Επειδή όμως πρόκειται ίσως για το πιο σημαντικό κτήριο της πόλης μας, που θα μπορούσε με την σοφή του χρήση και την λάμψη του να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο για την κατεύθυνση της ανάπτυξης και του τουρισμού της περιοχής, ζητάμε την άμεση παύση των εργασιών, δημιουργία δημοσίου διαλόγου, επανεκτίμηση των αναγκών και των στόχων και φυσικά την δημιουργία νέων σχεδίων πάνω σε εντελώς άλλη λογική.

Σημείωση: Όταν κτίζονταν το Taj Mahal, το μογγολικό έθιμο απαγόρευε την αλλαγή σχεδίου πριν ή / και μετά την κατασκευή του κτηρίου, γι’ αυτό το σχέδιο έπρεπε να είναι τέλειο. Εδώ που γκρεμίστηκε το διατηρητέο κτήριο και το σχέδιο είναι κάκιστο, γιατί ο δήμαρχος επιμένει στις δεσμεύσεις του με τον εργολάβο και δεν αλλάζει σχέδια; «Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να λυθούν αν μείνουμε στο ίδιο επίπεδο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργήσαμε» (Άλμπερτ Αϊνστάιν). 

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΟΥΠΗ

ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ

του Κώστα Χατούπη

Η αξιοποίηση των αποθηκών για μας, είναι μια σπουδαία δημοτική υπόθεση. Αυτό όμως, δεν είναι σχέδιο, δεν αποτελεί προοπτική. Η δημοτική αρχή, όχι απλά στερείται οράματος, κάτι χειρότερο… Το «μη σχέδιό της» αναπηδά, ψευτοσηκώνεται, περιστρέφεται, κι εν τέλει προσγειώνεται θεαματικά πάνω στο ταπεινό μα καθόλου αθώο ένστικτο της υποκουλτούρας των λίγων, αρκετών ή περισσότερων τραπεζοκαθισμάτων. Έτσι βλέπουν τις αποθήκες Φραντζή; Σαν ευκαιρία «τραπεζαρίας»;

Μας θυμίζουν προηγούμενη κυβέρνηση εκσυγχρονιστών, που ζήτησαν, πήραν την Ολυμπιάδα και δεν ήξεραν τι να την κάνουν. Μας θυμίζουν το «μεταμοντέρνο» Δήμο Αθηναίων όπου βάλθηκαν να καταστρέψουν τον αρχαίο Ελαιώνα, να καταστρέψουν ιστορία και τοπίο. Αν στη Βαρκελώνη είχαν «Ελαιώνα», θα έφτιαχναν την ομορφότερη πρωτεύουσα της Μεσογείου. Αν οποιαδήποτε άλλη επαρχιακή και παραλιακή κωμόπολη της Μεσογείου είχε «Αποθήκες Φραντζή», θα έφτιαχναν ένα πυλώνα γνώσης, ένα περήφανο λαμπερό «Φάρο» τοπικής ιστορίας, τοπικής συνείδησης!!!

ΥΓ: Η αλλαγή σχεδίου και χρήσης του κτιρίου, είναι μια γενναία δική τους απόφαση. Θα γίνει μια δική τους νίκη

Posted in Χωρίς κατηγορία | Leave a Comment »

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

Posted by armoniki στο 16 Οκτωβρίου, 2009

Συνέντευξη του Ανδρέα Ζάρρου στην Ημερησία Κορίνθου και στην Ευγενία Παπασιδέρη – Χριστοπούλου που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Πέμπτης 15/10/2009.

Ξεκινώντας πείτε μας, γιατί ο συνδυασμός σας επέλεξε αυτήν την ονομασία;

Πάμε λίγο πίσω, στις αρχές του 2002, όταν αρχίσαμε να σκαρώνουμε αυτό το αυτοδιοικητικό σχήμα. ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ «Αρμονική Ανάπτυξη». Αυτή είναι η πλήρης ονομασία μας και η επιλογή έγινε γιατί πιστεύαμε ότι περιγράφει καλύτερα το εγχείρημα που ξεκινούσαμε. Η πρότασή μας για την αρμονική ανάπτυξη του δήμου, της παραλίας και της ενδοχώρας. Η πρότασή μας για μια αρμονική σχέση με τη φύση, τα προϊόντα, την ιστορία, τον πολιτισμό, τον τόπο και το τοπίο. Η πρότασή μας για μια αρμονική, κοινοτιστική ζωή που θα προτάσσει αξίες ξεχασμένες.
Σήμερα, ίσως αυτό το όνομα να μην εκφράζει απόλυτα, την εξέλιξη και το ύφος του συνδυασμού. Αν αποφασίζαμε τώρα, μάλλον η λέξη ΑΝΑΠΤΥΞΗ θα έλειπε. Ήδη κάποιοι από εμάς υπογράφουν με το ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Έχει ξεφτιλιστεί τόσο η λέξη ΑΝΑΠΤΥΞΗ και εν ονόματί της έχουν γίνει τόσα εγκλήματα, που έχει αλλάξει το νόημά της. Ακόμα και το ΑΡΜΟΝΙΚΗ ακούγεται λίγο light για την ιδιοσυγκρασία μας, αλλά εκφράζει ακόμα τα ζητούμενα του συνδυασμού. Από αυτό προέκυψε και το όνομα του περιοδικού μας, οι Αρμονίστας, που εξελίχθηκε σε προσωνύμιό μας. Αυτό ίσως, μας ταιριάζει περισσότερο.

Ποια είναι, κατά την γνώμη σας, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο δήμος Ξυλοκάστρου και τι προτείνει ο συνδυασμός σας για την επίλυσή τους;

Ερώτηση που χρειάζεται χιλιάδες λέξεις για να απαντηθεί! Πρώτο πρόβλημα είναι ότι κατοικείται από ανθρώπους και μάλιστα από τη φυλή μας, τους Νεοέλληνες. Δεύτερο πρόβλημα είναι ότι ανήκει σε αυτή τη χώρα που λέγεται Ελλάδα και τρίτο ότι βρίσκεται στον πλανήτη Γη. Ο συνδυασμός αυτών των τριών παραμέτρων προκαλεί χιλιάδες παρενέργειες που κάνουν τη ζωή μας δύσκολη. Έχουμε λοιπόν, όλα τα προβλήματα που προκαλούμε με το σύγχρονο τρόπο ζωής μας, μαζί με όλα τα προβλήματα που προκαλεί η ελληνική χαοτική διοίκηση, συν όλα τα πλανητικά οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα!
Δεν νομίζω όμως να σας κάλυψα. Θα θέλετε, φαντάζομαι, να εξειδικεύσω στα τοπικά προβλήματα, γιατί έτσι που το πάω θα προτείνω ως λύση ένα «one way ταξίδι» στο φεγγάρι. Καλά, θα προσγειωθώ. Έχουμε και λέμε:
– Η πόλη τσιμεντωμένη μέχρι το λαιμό, γκρίζα, χωρίς σημεία αναφοράς, πνίγεται από τα αυτοκίνητα και την έλλειψη αισθητικής. Συνεχώς μειώνονται οι λόγοι που θα έκαναν κάποιον άνθρωπο να την επισκεφθεί ή να χαίρεται που ζει εδώ.
– Τα χωριά ερημώνουν, αφού τα προϊόντα, τα ποιοτικά προϊόντα μας, έχουν πέσει θύμα της τραγικής αγροτικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών. Όλοι ονειρεύονται ως μόνη διέξοδο την οικοπεδοποίηση των κτημάτων ή την «τρικαλοποίηση» του χωριού τους. Στα Τρίκαλα, βλέπετε, έχει φτάσει η ΑΝΑΠΤΥΞΗ, που λέγαμε προηγουμένως.
– Το περιβάλλον επιβαρύνεται συνεχώς. Ο Κορινθιακός, τα βουνά, τα δάση πληρώνουν τη νύφη ή αλλιώς το σύγχρονο τρόπο ζωής. Τι ζωής δηλαδή, αυτοχειρίας καλύτερα.
– Οι τοπικοί άρχοντες, περιορίζονται στην προσπάθεια αντιμετώπισης της καθημερινότητας. Δεν δίνουν προοπτική στον τόπο. Δεν διακρίνεται κάποιο όραμα στην πολιτική τους. Κάποιο σχέδιο. Θολούρα, καθημερινότητα, ματαιοδοξία και «για όλα φταίνε οι άλλοι». Ευτελίζουν την έννοια της Αυτοδιοίκησης, κυβερνώντας χωρίς δημοκρατία, χωρίς αρχή και τέλος. Ότι κάτσει, όπως κάτσει και όταν κάτσει.
Για να συνοψίσω, θα έλεγα ότι το πρόβλημά μας είναι ότι δεν στηριζόμαστε και δεν αξιοποιούμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Αντιθέτως, τα υποβαθμίζουμε συνεχώς. Πλεονεκτήματα που είναι τα προϊόντα μας, η θάλασσά μας, η ιστορία μας, το τοπίο, η φύση, οι δημότες πνίγονται από την έλλειψη οράματος, πολιτικής, δημοκρατίας, την αδιαφορία, το σκουπίδι, το τσιμέντο και το κιτς.
Αυτά είναι τα θεμέλια που πρέπει να στηριχθούμε, για να πάμε λίγο πιο μπροστά το δήμο μας. Επιμέρους προβλήματα, φαντάζομαι ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία να τα δούμε στη συνέχεια.

Πολλές φορές έχετε διατυπώσει το παράπονο πως στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων δεν υπάρχει δημοκρατική αντιμετώπιση από την πλευρά των διοικούντων. Δηλαδή ότι δεν υπάρχει ο διάλογος που θα έπρεπε, δεν δίνεται ο λόγος σε εσάς όσο θα θέλατε. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί κατά την γνώμη σας συμβαίνει;

Το θέατρο του παραλόγου. Έχει μεταναστεύσει η λογική εδώ και καιρό. Ειλημμένες αποφάσεις, που επικυρώνονται από τους πρόθυμους και σιωπηλούς συμβούλους της πλειοψηφίας, γαρνιρισμένες με εντάσεις, διαξιφισμούς και αποκλεισμούς. Ότι και να πούμε είναι λίγο. Θα σας πω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα μόνο και θα καταλάβετε.
Πρώτα θα σας περιγράψω μια εικόνα. Μιλά σύμβουλος της μειοψηφίας και από πίσω του στο προεδρείο, δήμαρχος και ο πρόεδρος γελάνε ειρωνικά και κουνάνε το κεφάλι τους κοροϊδευτικά. Να σημειώσω ότι γίνεται συχνά και χωρίς, εκείνη τη στιγμή, να υπάρχει ένταση. Απλά δεν συμφωνούν με το σύμβουλο, ο οποίος λόγω της θέσης του βήματος, δεν τους βλέπει.
Δεύτερο παράδειγμα, το αίτημα που έχουμε κάνει 25 δημότες για να συζητηθεί στο ΔΣ το θέμα των ΣΔΙΤ και αρνήθηκαν, παρ’ όλο που το προβλέπει ρητά ο νόμος. Αυτή τη στιγμή το αίτημά μας το έχει αναλάβει ο Συνήγορος του Πολίτη. Πού καταντήσαμε! Επίσης, το Τοπικό Συμβούλιο Νέων έχει κάνει και αυτό ένα αίτημα εδώ και 8 μήνες και ακόμα περιμένει τη συζήτησή του.
Τρίτο παράδειγμα, είναι η άρνησή της πλειοψηφίας να συμπεριλάβουν στον Κανονισμό Λειτουργίας προτάσεις που τους υποβάλαμε και είχαν στόχο τη δημοκρατική λειτουργία του συμβουλίου και το άνοιγμά του στους πολίτες.
Το γιατί συμβαίνουν αυτά είναι δύσκολο να το απαντήσει κάποιος. Δεν θέλουν τη συζήτηση, δεν δέχονται την αντίθετη άποψη, την κριτική, την άλλη πρόταση. Ανασφάλεια; Ανεπάρκεια; Καθεστωτική αντίληψη; Όλα μαζί; Δεν ξέρω. Μακάρι να ήξεραν οι δημότες τι γίνεται εκεί μέσα. Μακάρι να τα έβλεπαν όλοι. Θα άλλαζαν άποψη για πολλά και για πολλούς.
Αυτοδιοίκηση όμως δεν είναι αυτό, είναι άλλο πράγμα. Είναι συζήτηση, συμμετοχή, σύνθεση, συναδελφικότητα, αλληλεγγύη. Οι άρχοντές μας, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν, έβαλαν όλους τους διαφορετικούς απέναντι. Εμείς δεν ξεκινήσαμε αντιπολιτευόμενοι. Ξεκινήσαμε σαν ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΗΜΟΤΩΝ, όνομα και πράγμα. Αυτοί διάλεξαν την αντιπαράθεση. Δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα μαζί τους, αν ήσαν ανοιχτοί και ειλικρινείς και ας διαφωνούσαμε σε πολλά. Δεν είναι όμως.

Στην ιστοσελίδα σας, διαβάσαμε τις Αντισαρακοστιανές προτάσεις με αποδέκτη τη Δημοτική Αρχή. Έχει υπάρξει ανταπόκριση, εκ μέρους της, σε κάποια απ’ αυτές;

Όχι, βέβαια. Βλέπετε, δεν έχουν το απαραίτητο ανάστημα ώστε να συζητήσουν προτάσεις «άλλων» και ειδικά δικές μας. Δυστυχώς. Αυστηρή πολιτική νηστεία. Μόνιμη πολιτική Σαρακοστή. Εμείς ξέραμε ότι δεν θα ενδιαφερθούν άμεσα, αλλά θέλουμε να τους βάζουμε ιδέες. Πάντως, όποιος διαβάζει τις προτάσεις αυτές, καταλαβαίνει καλά και τα προβλήματα του δήμου και τα κουσούρια των αρχόντων και τη δική μας άποψή για την αυτοδιοίκηση και τη ζωή. Εδώ, πρέπει να σας ευχαριστήσω πολύ και γιατί δημοσιεύσατε τις περισσότερες από αυτές και γενικά για την αντιμετώπιση της εφημερίδας σας στο συνδυασμό μας.
Για να καταλάβετε καλύτερα τη φιλοσοφία αυτής της δημοτικής αρχής, δείτε πώς χειρίστηκαν τις Αποθήκες Φραντζή. Ένα ιστορικό μνημείο στην καρδιά της πόλης που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς και ανάπτυξης, γίνεται κατά βάση εστιατόριο (500 τ.μ.), με δυο μικρά αμφιθέατρα στο βάθος. Ποτέ δεν συζήτησαν, ούτε εντός ούτε εκτός ΔΣ, την αξιοποίησή του και αποφάσισαν μόνοι τους ένα τραγικό σχέδιο ανάπλασης, που ανάρτησαν παραμονές των εκλογών του 2006. Από τότε βέβαια το μόνο που έχει γίνει είναι να γκρεμιστεί το διατηρητέο, κατά τ’ άλλα, κτήριο. Η βιασύνη τους να κάνουν τη δημοπρασία προεκλογικά, έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα.
Στις Αποθήκες θα μπορούσε να φιλοξενηθεί η ταυτότητα του τόπου μας. Η ναυπηγική ιστορία που ανέδειξε ο σύλλογος ΑΡΙΣΤΟΝΑΥΤΑΙ και η έρευνα της Ντέμης Καμαρινού που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Η σταφιδική ιστορία, που είναι συνδεμένη με το ίδιο το κτήριο. Η μεγάλη ποιητική παράδοση του Ξυλοκάστρου όπου μεγάλοι της ελληνικής ποίησης έχουν συνδέσει το όνομα και τη ζωή τους με το μέρος αυτό. Καρυωτάκης, Σικελιανός και σήμερα Μιχόπουλος και Χιόνης. Σκηνοθέτες όπως ο Βασίλης Γεωργιάδης και σήμερα οι Θανάσης Παπαθανασίου, Γιάννης Φάγκρας, Χρήστος Σαντατζόγλου θα μπορούσαν να έχουν το χώρο τους εκεί. Και πολλά ακόμα που θα έδιναν στον επισκέπτη την ευκαιρία να δει πού ήρθε.
Δεν προέβλεψαν ούτε χώρο για τους συλλόγους, ούτε για τις καλλιτεχνικές ομάδες, ούτε τίποτα. Καταλαβαίνετε με τι ανθρώπους έχουμε να κάνουμε; Μα εστιατόριο 500 τετραγωνικά; Αυτό λείπει από την πόλη; Θα τρελαθούμε τελείως;
Είναι εξοργιστικός και ο τρόπος που αποφασίστηκε το σχέδιο, ερήμην της κοινωνίας και το ίδιο το σχέδιο. Δείχνει ανάγλυφα και παραστατικά όμως τον τρόπο διακυβέρνησης του τόπου και το επίπεδο των κυβερνώντων. Δυστυχώς, δεν ακούνε κανέναν και πόσο μάλλον τις αντισαρακοστιανές μας προτάσεις. Τα ξέρουν όλα και αυτοί.

Πευκιάς: Ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα της περιοχής σας που απαιτεί την ανάλογη σοβαρή αντιμετώπιση. Πού βρίσκεται σήμερα το θέμα αυτό; Πώς κρίνετε τις μέχρι τώρα ενέργειες της Δημοτικής Αρχής για την προστασία του;

Θα χώριζα σε δύο περιόδους το θέμα του Πευκιά. Προ κινητοποίησης των πολιτών και μετά. Το αποτέλεσμα της κινητοποίησης είναι κάτι παραπάνω από φανερό. Όσα δεν είχαν κάνει 6 χρόνια, τα έκαναν φέτος το καλοκαίρι.
Τα προηγούμενα χρόνια εφάρμοζαν ελάχιστα τη Διαχειριστική μελέτη και δεν διέθεταν τους απαραίτητους πόρους για τη συντήρηση του δάσους. Οι ηρωικές προσπάθειες ενός υπαλλήλου, ήσαν οι μόνες φροντίδες του δήμου, αλλά και όλης της κοινωνίας μας, για το στολίδι της. Τώρα όμως, όλα άλλαξαν. Οι άρχοντες ξέρουν ότι δεν τους παίρνει άλλο να αδιαφορούν. Εδώ να σημειώσω κάτι που έλεγα από τότε. Η ευθύνη είναι συλλογική και όλοι οι Ξυλοκαστρίτες έχουμε το μερίδιό μας. Απλά αυτοί έχουν το μεγαλύτερο.
Είναι φανερό ότι ολιγώρησαν και για τη βαμβακίαση, γιατί άλλαξαν γνώμη τρεις φορές για τον τρόπο αντιμετώπισής της τους τελευταίους μήνες. Κάτι που αποδεικνύει ότι τον τελευταίο χρόνο ασχολήθηκαν σοβαρά με το θέμα, που ταλανίζει την τελευταία πενταετία την επιστημονική κοινότητα και όλους τους δήμους της χώρας. Επίσης, στην αλληλογραφία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τη βαμβακίαση, από το 2004 μέχρι σήμερα, στους αποδέκτες βλέπουμε πολλούς δήμους της χώρας, αλλά όχι τον δικό μας.
Έτσι λοιπόν, πέρσι το φθινόπωρο, μας έφεραν γεωπόνους και μας πρότειναν ως μοναδική λύση τον ψεκασμό με φυτοφάρμακο, ζητώντας από εμάς και τη μειοψηφία τη σιωπηρή μας συγκατάθεση γιατί δεν επιτρέπεται τέτοια επέμβαση σε αισθητικά δάση. Το Μάιο έφεραν τον κ. Πετράκη, ως τον πλέον ειδικό, που πρότεινε ψεκασμό με μίγμα αιθέριων ελαίων ή σαπουνιού με πετρέλαιο που επιτρέπονται, αλλά τελικά αυτοί τα ξέπλυναν με νερό. Τι κακό θα μας βρει, θα το δούμε τις επόμενες χρονιές. Πάντως τώρα ξέρουν ότι η αδιαφορία τελείωσε. Θα έχουν το νου τους πια. Επόμενο ραντεβού μας, στον προϋπολογισμό του 2010.

Ανακύκλωση στο δήμο: προχωράει καλά;

Πολύ εύστοχα το θέσατε. Προχωράει. Κάνει τα πρώτα της βήματα. Ξεκίνησε πριν δυόμιση χρόνια με διαλογή στην πηγή δύο υλικών, χαρτιού και πλαστικού και φέτος άλλαξε. Τα πετάμε όλα σ’ έναν κάδο. Προσπαθούμε στο Ξυλόκαστρο και στην Ελλάδα το 2009 να μάθουμε να ανακυκλώνουμε. Ο πλανήτης πνίγεται στο σκουπίδι και εμείς τώρα κάνουμε τα πρώτα δειλά βήματα στην ανακύκλωση. Πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι; Χωρίς οργάνωση, χωρίς καμπάνιες, χωρίς συμμετοχή των περισσότερων καταστημάτων και με το ΚΔΑΥ στα 100 χλμ; Προχειρότητα σε όλα τα επίπεδα.
Ή με το ΧΥΤΑ! Παλεύουμε τώρα να κάνουμε ΧΥΤΑ, που θεωρείται ξεπερασμένος και μη φιλικός στο περιβάλλον και μάλιστα δε γίνεται! Είμαστε πολύ πίσω και σε αυτό φταίνε όλοι. Από το πιο ψηλό σκαλί της διοίκησης μέχρι το πιο χαμηλό. Τα πετάμε όπου βρούμε και κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε! Συνεπή κομμάτια του παζλ με τίτλο: «Πλανήτης Γη. Η μεγάλη χωματερή». Οι ρεματιές και οι θάλασσές μας νάναι καλά.
Όμως οι δυνατότητες των δήμων είναι άλλες. Τον περασμένο Μάιο κάλεσαν το δήμαρχο Ελευσίνας να μας μιλήσει για τα κατορθώματά του στη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. Τον καλωσόρισε ο δικός μας με πολύ επαινετικά λόγια και εκείνος είπε: «Υπερβάλλετε. Απλά στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος». Πρώτη κρυάδα! Στη συνέχεια, παρουσίασε τις λαμπρές επιδόσεις του δήμου Ελευσίνας από το 2003 που έχει εκλεγεί μέχρι σήμερα. Αν ήμουν εγώ στη θέση του δημάρχου Ξυλοκάστρου, θα είχα πάει σπίτι μου από ντροπή! Έξι χρόνια δήμαρχος ο ένας, έξι και ο άλλος. 25.000 κάτοικοι στην Ελευσίνα, 16.000 στο Ξυλόκαστρο. Γιατί εκεί τρέχουν και εδώ μπουσουλάμε;
Στις αντισαρακοστιανές προτάσεις υπάρχουν πολλές που αφορούν και στην ανακύκλωση και γενικά στη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. Θα μπορούσαμε να πηγαίνουμε πιο γρήγορα, πολύ πιο γρήγορα. Δεν πάμε όμως. Μας φτάνει που έχουμε μπλε κάδους.

Εξωποτάμια λιμνοδεξαμενή Ρίζας: κρίνετε αναγκαία την κατασκευή της; Θα λύσει προβλήματα ύδρευσης και άρδευσης της ευρύτερης περιοχής; Οι δύο επιστολές που απέστειλε ο δήμαρχος Αντώνης Κλαδούχος σε Βουλευτές, Υπουργούς ακόμη και στο γραφείο του πρωθυπουργού τονίζοντας την αναγκαιότητα για την κατασκευή της, προτού, όπως αναφέρει, χαθούν χρήματα του Ελληνικού λαού, πιστεύετε ότι θα φέρουν αποτέλεσμα;

Η διαχείριση των υδάτων είναι κάτι που φαντάζει εξωγήινο για την Ελλάδα. Δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα του νερού με τη σοβαρότητα που πρέπει και το μόνο που συγκινεί τους εκάστοτε κυβερνώντες είναι κανένα μεγάλο έργο. Μεγάλο φράγμα, μεγάλη εκτροπή, μεγάλος προϋπολογισμός. Μεγάλες όμως και οι περιβαλλοντικές συνέπειες. Η επιστήμη έχει απαντήσει σε όλα αυτά. Μικρά φράγματα, μικρές λιμνοδεξαμενές, συνολική διαχείριση ώστε και να μην ανοίγουμε άλλες πληγές και να εξοικονομούμε νερό.
Όσο για τη δική μας λιμνοδεξαμενή και τις ενέργειες του δημάρχου που δημοσίευσε προεκλογικά, τώρα με την αλλαγή της κυβέρνησης θα γίνουν όλα. Άλλωστε το υποσχέθηκε ο κ. Μπεγλίτης στην ομιλία του στο Ξυλόκαστρο. Θα γίνει το έργο. Ετελείωσε! Στη συνέχεια τα μπέρδεψε λίγο και είπε ότι θα ενταχθεί η μελέτη στο 4ο ΚΠΣ, αλλά τέλος πάντων, είπε ότι το έργο θα γίνει. Αφού μας το είπε ο άνθρωπος! Και ως γνωστόν οι πολιτικοί δεν είναι άνθρωποι των λόγων. Είναι άνθρωποι των έργων! Θα γίνει ο Ασωπός, θα γίνει και ο Σύθας, θα γίνουν όλα. Θα, Θα, Θα δούμε!

Έργα μέσω Σ.Δ.Ι.Τ στο δήμο Ξυλοκάστρου: γιατί είστε κάθετα αντίθετοι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Γιατί πρώτον, δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας λόγος να δώσεις για δεκαετίες σε ιδιώτη, τελειωμένα έργα που δουλεύουν ήδη, όπως είναι το Αθλητικό Κέντρο της Ζήρειας και η μαρίνα. Κανένας λόγος. Για τους πολίτες κανένας. Για τον επενδυτή πολλοί. Όπως δεν υπάρχει λόγος να σου χτίσουν ιδιώτες ένα δημαρχείο – εμπορικό κέντρο – γραφεία με τριπλάσιο κόστος ή να το εκμεταλλεύονται αυτοί πάλι για δεκαετίες. Μπορείς και μόνος σου να τα κάνεις αυτά. Να πεις ότι έδιναν αναπτυξιακή προοπτική με τα έργα που πρότειναν ή έλυναν κάποιο σοβαρό πρόβλημα; Τίποτα.
Να ξέρετε επίσης, ότι δεν είμαστε μόνο εμείς αντίθετοι. Αμέσως μετά την τελική πρόκριση των τεσσάρων έργων (Ζήρεια, μαρίνα, νέο δημαρχείο και πάρκο στο παλιό γήπεδο) πολλοί σύλλογοι και πολίτες αντέδρασαν. Ειδικά για τη Ζήρεια και τη μαρίνα οι αντιδράσεις ήταν έντονες και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν, λέγοντας ότι τα έργα δεν θα γίνουν. Μόνο οι μελέτες!
Θυμηθείτε πριν, που με ρωτήσατε για τη λιμνοδεξαμενή! Είπατε ότι ο δήμαρχος στις επιστολές του, λέει για τα λεφτά που στοίχισε η μελέτη. Τα λεφτά του ελληνικού λαού που θα πεταχτούν αν δεν γίνει το έργο, ε; Δείτε τώρα τι κάνει για τις ΣΔΙΤ. Να σας διαβάσω λίγο κάτι.
Στην προσπάθειά του να βρει επιχειρήματα για να υπερασπιστεί τα έργα αυτά, είχε απαντήσει σε ερώτηση για το κόστος της μελέτης: «…Αυτό το πληρώνει το Υπουργείο Εσωτερικών, σου έχω πει. Αυτό το πληρώνει το Υπουργείο Εσωτερικών, βρε παιδιά. Δεν πληρώνουμε λεφτά εμείς για τη μελέτη…». Είναι ακριβής απομαγνητοφώνηση από το ΔΣ της 24/11/2008. Εδώ έχουμε μία μικρούλα ανακολουθία. Ότι τους βολεύει, όταν τους βολεύει και όπως τους βολεύει, το λένε. Όμως, χρήματα του ελληνικού λαού δεν είναι κι αυτά; Γιατί να τα πετάξουμε για μελέτες αφού λένε ότι δε θα γίνουν τα έργα; Γιατί «πετάνε» χρήματα του ελληνικού λαού με τις μελέτες των ΣΔΙΤ και πού τα πετάνε ακριβώς; Ενδιαφέρον ρεπορτάζ για εσάς.

Πώς κρίνετε το εκλογικό αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου;

Αναμενόμενο. Εμείς οι Έλληνες, είμαστε συνεπείς. Η μεταπολίτευση ξεκίνησε με δύο τετραετίες Καραμανλή και συνεχίστηκε με δύο Παπανδρέου. Μετά μία Μητσοτάκη, ξανά Παπανδρέου και δύο Σημίτη. Έτσι κύλησαν 30 χρόνια. 1974 με 2004 ήταν ο πρώτο κύκλος. Τώρα είμαστε στον δεύτερο. Κάναμε πάλι τις δύο τετραετίες Καραμανλή, τώρα θα κάνουμε δύο Παπανδρέου, μετά μία Μητσοτάκη, μετά άλλη μία Παπανδρέου και μετά θα βρουν έναν άλλον για δύο τετραετίες μέχρι να μεγαλώσει ο γιος του Καραμανλή, για να ξεκινήσει ο τρίτος κύκλος. Ο Σημίτης έχει παιδιά;

Και μια τελευταία ερώτηση: θα είστε επικεφαλής της «Αρμονικής Ανάπτυξης» και στις επόμενες Δημοτικές εκλογές;

Στην ερώτηση αυτή δεν μπορώ να απαντήσω τώρα, γιατί μας λείπουν δεδομένα. Θα συνενωθούν οι δήμοι; Και αν ναι, με ποιους δήμους θα ενωθούμε εμείς; Θα δούμε.
Πάντως οι σκέψεις μας είναι για κάτι καινούριο. Νέοι άνθρωποι, ίσως νέος επικεφαλής και νέο όνομα. Θα γίνουν διαδικασίες για όλα. Αλλά ακόμα είναι νωρίς. Όταν αποφασίσει η κυβέρνηση, θα μπορέσουμε να πούμε περισσότερα. Έχουμε ένα χρόνο ακόμα και πολλά άλλα σημαντικότερα θέματα που τρέχουν στο δήμο.
Άλλωστε οι εκλογές για μας, είναι μια στιγμή της τετραετίας. Και όχι η σημαντικότερη. Πετυχαίνεις πράγματα αν είσαι ενεργός και εντός και εκτός της εκλογικής διαδικασίας. Πολλά τα παραδείγματα που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικότερο όλων το βιοτεχνικό πάρκο για όλες τις δραστηριότητες μέσης όχλησης που ήθελε να κάνει η δημοτική αρχή και μετά από ενάμιση χρόνο προσπαθειών μας, το πήρε πίσω. Θα κάνουμε χώρο μόνο για χαμηλή όχληση και μάλιστα θα προσπαθήσουμε να περιορίσουμε και αυτήν, τελικά. Κανείς δεν θα το είχε πάρει χαμπάρι αν δεν το αναδεικνύαμε εμείς και βέβαια τίποτα δεν θα άλλαζε αν δεν κινητοποιούμασταν. Η ουσία για μας είναι αλλού και όχι στις εκλογές. Εκεί κρίνεται η εξουσία και όχι η ουσία. Σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Leave a Comment »

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΦΡΑΝΤΖΗ…

Posted by armoniki στο 11 Οκτωβρίου, 2009

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

ΠΡΟΣ: ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Αγαπητοί συμπολίτες,

θέλουμε να σας μεταφέρουμε την αγωνία μας για ένα πολύ σοβαρό θέμα του δήμου μας, που είναι η ανάπλαση των Αποθηκών Φραντζή. Όπως ήδη γνωρίζετε, από τον Ιούνιο του 2006 έχει ξεκινήσει η προσπάθεια ανάπλασής τους, αλλά διάφορα γεγονότα έχουν μέχρι στιγμής εμποδίσει την υλοποίησή της.

Η δική μας ένσταση αφορά στο σχέδιο που προσπαθεί να υλοποιήσει η δημοτική αρχή. Σχέδιο που δεν γνωρίζουμε ποιος το έκανε, αλλά ξέρουμε ότι δεν αποφασίστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο, ούτε σε κάποια άλλη δημόσια συζήτηση. Σχέδιο που περιλαμβάνει στο ισόγειο του κτηρίου ένα εστιατόριο – γίγας (506 τ.μ.) και δύο μικρά αμφιθέατρα στο βάθος. Στο πατάρι προβλέπεται μια βιβλιοθήκη και αυτό είναι όλο. Δυστυχώς και ο τεράστιος χώρος που μένει μεταξύ αμφιθεάτρων και εστιατορίου (323 τ.μ.) χαραμίζεται και είναι ακατάλληλος για εκθεσιακός χώρος, από τις πολλές εσοχές, τις πόρτες και τις κολώνες του παταριού. Αναλυτικά μπορείτε να δείτε το σχέδιο και την επιφάνεια των προβλεπόμενων από αυτό χώρων, στη δεύτερη σελίδα της επιστολής.

Οι δικές μας θέσεις για τις Αποθήκες είναι γνωστές και καταγεγραμμένες στα έντυπά μας, μαζί με πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις συμπολιτών. Δεν λείπει από το Ξυλόκαστρο, ένα εστιατόριο. Δόξα τω θεώ, έχουμε πολλά. Ένα σημείο αναφοράς λείπει. Ένα δελτίο ταυτότητας τόπου. Ένας χώρος που θα φιλοξενήσει την παράδοση και την ιστορία προϊόντων και ανθρώπων αυτής της γης. Ένας χώρος που θα φέρνει κόσμο στην πόλη. Ένας χώρος, όπου θα μπορεί κάποιος να δει πού ήρθε. Αλήθεια, πού πάτε έναν επισκέπτη όταν έρχεται στην πόλη μας; Δεν νομίζετε ότι μας λείπει κάτι;

Μας λείπει και ένα βιωματικό σχολείο ιστορίας, τεχνών και πολιτισμού. Ο τόπος μας, είχε και έχει ξεχωριστούς ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Και αυτοί πρέπει να έχουν το χώρο τους εκεί, όπως και όλοι οι σύλλογοι και οι ομάδες του δήμου.

Όμως, αυτή τη στιγμή, δεν έχει σημασία τι πιστεύουμε εμείς. Σημασία έχει να γίνει μια δημόσια συζήτηση και να αποφασίσουν οι πολίτες και οι φορείς της πόλης τι θέλουν να γίνει εκεί. Είναι σίγουρο ότι ελάχιστοι θα συμφωνήσουν με την ανάγκη δημιουργίας ενός τεράστιου εστιατορίου.

Αυτή τη συζήτηση πιστεύουμε ότι πρέπει να τη συνδιοργανώσουν όλοι οι φορείς της πόλης. Σκοπός μας είναι να αλλάξει το σχέδιο και να συναποφασίσουμε την αλλαγή αυτή και όχι να κάνουμε αντιπολίτευση. Σας καλούμε λοιπόν να συμβάλλετε στην οργάνωση αυτής της διαβούλευσης, ώστε να γίνει όσο πιο μαζικά γίνεται και να πειστεί η δημοτική αρχή να αλλάξει το σχέδιο, έστω και τώρα. Ας κάνουμε άλλη μία προσπάθεια, όλοι μαζί αυτή τη φορά. Ας εκμεταλλευτούμε την καθυστέρηση στην υλοποίηση του έργου και ας βρούμε καλύτερη λύση. Προλαβαίνουμε ακόμα.

Όποιος φορέας ή πολίτης ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε αυτή την προσπάθεια, ας επικοινωνήσει μαζί μας. Πιστεύουμε ότι μας αφορά όλους και όλοι πρέπει να συμβάλλουμε ώστε να προκύψει το μεγαλύτερο όφελος από αυτή την ανάπλαση, για εμάς και τα παιδιά μας.

Για την Αρμονική Ανάπτυξη,

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

 

 frantzi3

  ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ – ΚΥΛΙΚΕΙΟ 367,76 m2

ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ 40,34 m2

ΚΟΥΖΊΝΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ 71, 87 m2

ΑΠΟΘΗΚΗ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ 26,82 m2

ΣΥΝΟΛΟ: 506,79 m2  για ένα εστιατόριο ακόμα στην παραλία Ξυλοκάστρου!!!

 

ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: 121,26 m2

ΦΟΥΑΓΙΕ – ΧΩΡΟΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ: 322,83 m2 (έτσι ονόμασαν ένα πολύγωνο που περισσεύει με κολώνες, πόρτες, σκάλες που πετάνε ουσιαστικά εκατοντάδες τετραγωνικά σε ένα δυσλειτουργικό παράγωνο χώρο)

ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ: 277,86 m2  και

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ (πατάρι): 229,75 m2 

 

506,79 εστιατόριο + 322,83 υποτιθέμενος εκθεσιακός χώρος =

829,62 τετραγωνικά χαμένα

 

Posted in Χωρίς κατηγορία | Leave a Comment »